داستان من

بدبخت

حدیث — Sat, 15 Jan 2011 18:38:02 GMT

امروز خیلی روز بدی بود.دیگه نمیدونم چیکارکنم؟ اخ چرا اینقدر بد شانسم از دانشگاه صنعتی اصفهان منتفرم اصلا استاداش دیوانه هستن ،چند روز پیش یکی شون میگفت من نمره رو طوری میدم که راحت سرمو برارم رویه بالش بعد نمره ٢نفر که مثل هم بودن یکیشون کمتر داد منم که هیج؟! مثل اینکه اصلا درس نخوندم همه نمره هام یکی از یکی بدتر واقعا نمیدونم چرا ؟ دلم برایه دانشگاه بهشتی انصاف استاد یه تنگ شده

(بدون عنوان)

حدیث — Thu, 13 Jan 2011 18:26:59 GMT

گفتم: خدای من، دقایقی بود در زندگانیم که هوس می کردم سر سنگینم را که پر از دغدغه ی دیروز بود و هراس فردا، بر شانه های صبورت بگذارم، آرام برایت بگویم و بگریم، در آن لحظات شانه های تو کجا بود؟

گفت: عزیزتر از هر چه هست، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگی، که در تمام لحظات بودنت برمن تکیه کرده بودی،

من آنی خود را از تو دریغ نکرده ام که تو اینگونه هستی،

من همچون عاشقی که به معشوق خویش می نگرد،

با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم

گفتم: پس چرا راضی شدی من برای آن همه دلتنگی، اینگونه زار بگریم؟

گفت: عزیزتر از هر چه هست،

اشک تنها قطره ای است که قبل از آنکه فرود آید

عروج می کند، اشکهایت به من رسید و من یکی یکی بر زنگارهای روحت ریختم تا باز هم از جنس نور باشی و از حوالی آسمان

چرا که تنها اینگونه می شود تا همیشه شاد بود

گفتم: آخر آن چه سنگ بزرگی بود که بر سر راهم گذاشته بودی؟

گفت: بارها صدایت کردم،

آرام گفتم: از این راه نرو که به جایی نمی رسی،

توهرگز گوش نکردی و آن سنگ بزرگ فریاد

بلند من بود که عزیزتر از هر چه هست از این راه نرو که به ناکجاآباد هم نخواهی رسید

گفتم: پس چرا آن همه درد در دلم انباشتی؟

گفت: روزیت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی،

پناهت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی،

بارها گل برایت فرستادم، کلامی نگفتی،

می خواستم برایم بگویی و حرف بزنی.

آخر تو بنده ی من بودی چاره ای نبود جز نزول درد که تنها اینگونه شد تو صدایم کردی

گفتم: پس چرا همان بار اول که صدایت کردم درد را از دلم نراندی؟

گفت: اول بار که گفتی خدا آن چنان به شوق آمدم که حیفم آمد بار دگر خدای تو را نشنوم،

تو باز گفتی خدا و من مشتاق تر برای شنیدن خدایی دیگر،

من می دانستم تو بعد از علاج درد بر خدا گفتن اصرار نمی کنی

وگرنه همان بار اول شفایت می دادم.

گفتم: مهربانترین خدا، دوست دارمت

گفت: عزیزتر از هر چه هست من دوست تر دارمت

یا رب

حدیث — Wed, 12 Jan 2011 22:01:03 GMT

دلم می خواد خدا باشم!؟!؟

از تموم این آدما ... این دروغا ... این کلکا جدا باشم

دلم می خواد تو آسمون ... اون بالاها

رو صندلی دسته طلا بشینم و

دور سرم بگردن فرشته ها و پریا

دلم می خواد عصامو که بر می دارم

رعد بیاد ... برق بیاد

انگشتمو که تکون می دم

بارون بیاد ... برف بیاد

دلم می خواد وقتی که فریاد می زنم

زمین بلرزه از صدام

آدما بترسن از نگام

دلم می خواد ماه و ستاره ها رو بریزم تو یه کیسه

بعد دونه دونه اونا رو بردارم و نگاه کنم

قشنگاشو جدا کنم

واسه خودم بردارم و

ماهو بذارم جای چلچراغ قصر شیشه ایم تو آسمون

بقیشو هم بدم برای بچه ها

شادی کنن بازی کنن

ستاره هار و قل بدن

خنده هاشونو ول بدن

دلم می خواد یه فوت کنم به دریا

مرواریدای کفشو بدزدم

همهشو بریزم تو یه تنگ شیشه ای

بعد بذارم تو آسمون

همونجایی که یک زمون

خورشید خانوم

ناز می کرد

از این طرف به اون طرف

یواشکی پرواز می کرد

دلم می خواد پولدارا رو گدا کنم

تموم بچه واکسیا رو صدا کنم

تموم اسکناسا رو
روی سرشون مثه بارون رها کنم
دلم می خواد وقتی خیابون شلوغه
همه جا دوده ... همه جا بوقه
رنگین کمونو بردارم
وسط خیابون بذارم
دلم می خواد دنیا دیگه گرد نباشه ... صاف باشه
دور و برش نرده بذارن پریا
تا بچه ها نیفتن
دلم می خواد آب تموم دریا ها رو
وسط کویر بیارم
دلم می خواد خونه های درازو کوتاه کنم
بعدش ازون بالا بالاها
به تمومشون نگاه کنم
دلم می خواد آدمایی رو که دروغ می گن
همه شونو رو سیاه کنم
آدمای عاشق پیشه رو
حسابی رو براه کنم
دلم می خواد آدمای کور ببینن
آدمایی که نمی شنون
گوشا شونو پر صدا کنم
دلم می خواد
دلم می خواد ... دلم می خواد
آخ که فقط دلم می خواد
آدمایی رو که مردن
از خواب ناز بیدار کنم
مرگی تو کار نباشه
تموم این پیر پاتالا
جوون بشن
ساده و مهربون بشن
آخ که چقد دلم می خواد خدا باشم
جیغ بزنم ... داد بزنم
تک باشم و تک باشم و از بقیه جدا باشم
حالی داره خدا بودن
از بقیه جدا بودن
خدا خونه اش بهشته
هر چی که داره خوشگله
اونی که نداره زشته
خدا که نماز نداره
خدا که دعا نداره
تو آسمون خونه داره
هیچ غم و غصه نداره
ماشین قشنگ نمی خواد
شهر فرنگ نمی خواد
همه چی داره
قالیچه سلیمونو
تموم زمینو و آسمونو
فرشته های خوشگلو
جواب تموم پرسشای مشکلو
جهنمو بهشتو
هرچی قشنگو زشتو
همه چی داره
فقط با یک اشاره
دنیا رو بر می داره
از این طرف به اون طرف می ذاره

آخ که چقدر دلم می خواد خدا بودم
از تموم این غصه ها ... این زشتیا ... این کلکا ... این دروغا ... این آدما
این آدمای بی صدا
این آدمای الکی ... پر مدعا ... پر از غرور و ادعا
جدا بودم
کاشکی می شد خدا بودم

خدایا من

حدیث — Wed, 12 Jan 2011 21:55:44 GMT

افسوس

فریاد ثانیه ها

هشدار دقیقه ها

افسوس ساعت ها

تنهایی و خلوت

رگبار سکوت

و من و صد افسوس

و کجایم من اکنون؟

و به دنبال چه می گردم؟

غرق در اندوهم

صفحات غمناک دل ماتم زده ام

با نم نم اشکهایم کم کم

رنگ تطهیر به خود می گیرد

رنگ پاکی ،رنگ عشق

رنگ عشقی که به سبکبالی پر پرواز من است

و دگر در دل من کم پیداست

جای خود را این رنگ

به سیاهی داده

به ندامت،افسوس

که مرا با خود به سکوتی ابدی می خواند

به سکوتی که هم آهنگ است

هم سوز است با نی

و صدای این نی تنهایی بود

که به من راز تحرک آموخت

وپلی ساخت برایم این نی

تا که خورشید سحر با لبخندش

شبهای دراز تنهایی را

به سپیده ی صبح

منور سازد

و به آوای طنین اندازش

غنچه ی امید را

در وجود سرد من شکوفا ساخت

و به من آموخت

که به طوفان هراس و ترسم

یاد تو

نام تو

ذکر تو

کشتی نوح امیدم باشد

خدایا

حدیث — Wed, 12 Jan 2011 21:48:33 GMT

تنگ است این شبها، یقین دارم که میدانی صدای غربت من را از احساسم تو میخوانی، شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین، ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو میدانی، میان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم، چرا ای مرکب عشقم، چنین آهسته می رانی!؟ تپشهای دل خستم چه بی تاب و هراسانند، به من اخر بگو ...